دانشگاه امام صادق علیه السلام پردیس خواهران فقه و حقوق خانواده 2538-5291 30 83 2025 09 23 A Critique of the Book: The Women’s Presence in Stadiums نقد کتاب حضور زنان در ورزشگاه 247 277 77679 10.30497/flj.2024.246048.2001 FA زهره حاجیان فروشانی استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2024 03 27 The book of <em>The Women’s Presence in Stadiums</em> by Mr. Javad Fakhar Tusi examines the issue of women's attendance at stadiums from a jurisprudential perspective. Although this book attempts to evaluate the issue of women's presence in stadiums with according to jurisprudential documentation and referencing to the religious evidence and principles, while referencing the various sources, but the content-related shortcomings necessitate a scientific critique of the book. This article is dedicated to outlining these shortcomings. The main criticisms directed at the author's viewpoint include “attributing unrelated claims,” “secondary status of primary ruling,” and “exclusivity of general narrative and Quranic evidence.” There are also interpretations and explanations that contradict the apparent meaning of the narrations present in the book. By clarifying these criticisms, it becomes evident that the primary reason for jurists' prohibition on this issue is not the necessity of women remaining at home or an absolute prohibition on mingling; rather, the reason for the prohibition is the harmful nature of mingling. Also, regarding the necessity of observing religious rulings, all women are equal, and the exclusivity of the evidence for modesty and hijab to cloistered women is unfounded. در کتاب <em>حضور زنان در ورزشگاه</em>، مسئلۀ حضور زنان در این فضا ازنظر فقهی بررسی شده و نویسنده کوشیده است با مراجعه به منابع متعدد، این موضوع را با استفاده از مستندات فقهی و نیز ادله و اصول شرعی ارزیابی کند؛ اما به‏ سبب وجود برخی ایرادهای محتوایی در این اثر، نقد علمی آن، ضروری می­نماید. مهم‏ترین انتقادهای وارد بر دیدگاه مؤلف این کتاب عبارت ‏اند از: دلیل ­انگاری گزاره ‏های نامرتبط، ثانوی‏ه انگاری حکم اولیه، و اختصاصی‏ انگاری ادلۀ عام روایی و قرآنی؛ همچنین تأویل و تفسیر خلاف ظاهر روایات در مطالب کتاب وجود دارد. درپی تبیین ایرادهای یادشده نتیجه می‏گیریم دلیل اصلی فقها برای منع این مسئله نه لزوم خانه ­نشینی زن یا ممنوعیت مطلق اختلاط، بلکه حرمت اختلاط مفسده ­انگیز است؛ به‏ علاوه در لزوم رعایت احکام شرعی، همۀ زنان با هم برابرند و اختصاص ادلۀ عفاف و حجاب به زنان مخدره، خالی از وجه است. https://flj.isu.ac.ir/article_77679_e0244831358c330d6d9433fe38288789.pdf