دانشگاه امام صادق علیه السلام پردیس خواهران فقه و حقوق خانواده 2538-5291 12 47 2008 02 20 Family Law with in Iranian Civil Law مقررات مربوط به خانواده در قانون مدنی ایران 76 94 68013 10.30497/flj.2008.68013 FA ایراندخت نظری مدرس دانشگاه امام صادق ع Journal Article 2007 08 23 The family, due to it's significance in private and social life, has been important for the legistlators in all kinds of societies and communities. In accordance with the principles of thoughts and ethics of those communities, it has enjoyed legal support. Legislators in Iran have been trying to legislate better laws in relation to the family based upon Islamic principles and the constitutional law of the Islamic Republic of Iran but it has not succeeded. The writer while studying the family and it's particular rules and regulations the writer tries to analyse the nature of mandatory, optional and conditional laws, what guarentee is there that they will be implemented. The legistlative changes regarding procedural law in respect to family is also studied. While presenting some of the new changes in law and it's legal criticism, we draw the conclusion that all religious cultural, social  and it's psychological aspects should be taken into consideration and having consulted with experts and legistlators are also adviced  in order to prevent the legistlative weak points and stop going to extreme lengths. خانواده به لحاظ اهمیتی که در زندگی شخصی و اجتماعی انسان دارد، در تمام جوامع بشری مورد توجه خاص قانونگذار بوده، به تناسب مبانی فکری و اخلاقی آن جوامع از حمایت‌های قانونی برخوردار گشته است. در ایران نیز قانونگذار بر مبنای شرع مقدس اسلام و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران همواره در پی وضع قوانین بهتر در ارتباط با خانواده بوده است؛ هر چند این هدف همواره بطور کامل تحقق نیافته است. مقاله حاضر، نخست خانواده و ویژگی مقررات مربوط به آن را با بررسی ماهیت قوانین امری، تکمیلی و ارشادی به بحث می‌گذارد و ضمانت اجرای هر یک از آنها را بیان می‌کند و سپس به تحولات قانونگذاری در خصوص آیین دادرسی خاص مربوط به خانواده می‌پردازد و با ارائه نمونه‌هایی از تحول این قوانین و نقد حقوقی آنها نتیجه می‌گیرد که در تقنین قوانین مربوط به خانواده باید تمام جوانب دینی، فرهنگی، اجتماعی و روان‌شناسی در نظر گرفته شود و با متخصصان و خبرگان قانونگذاری مشورت گردد تا از آسیب‌های ناشی از ضعف قانونگذاری یا افراط و تفریط در آن پیشگیری گردد https://flj.isu.ac.ir/article_68013_d2df5d21b8363375a958c1a6dd3790aa.pdf