دانشگاه امام صادق علیه السلام پردیس خواهران فقه و حقوق خانواده 2538-5291 14 51 2010 02 20 A Jurisprudential Phenomenology of Polygamy and Filiation in Cases of Uncertainty (shobhe) پدیدارشناسی فقهی اعتداد و انتساب در "شبهه" 131 151 40004 10.30497/flj.2010.40004 FA کبری پورعبدالله دانشجوی دکتری فقه و اصول حوزه علمیه قم؛ عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق ع آیت‌الله عباسعلی عمید زنجانی استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران Journal Article 2013 05 01 If a man assumes that an unrelated woman is his lawfully wedded wife and enters into a sexual relationship with her, this sexual relationship gives rise to two consequences: first, to religious (<em>shar’i</em>) filiation and second, after the discovery of the fact that the sexual relationship was indeed extramarital, a waiting period (<em>iddah</em>) is also established. Such a mistake can be the result of uncertainty in the issue itself or of uncertainty in judgment. However, in any case, mitigation and lack of ill-intent constitute the distinguishing characteristics of the essence of uncertainty. <br />Existence of incoherence and lack of clarity in narrative proof of intercourse have given rise to numerous ambiguities in the positive jurisprudential rules to the extent that, according to general agreement, the determination of the mitigation, the status of polygamy and the amount of the marriage portion (<em>mahr</em>) are problematic. Based on a methodology of jurispudential deduction and utilising explicit principles, this paper proves that negligence issues preclude mitigation and that polygamy remains the right of the husband. On the basis of the marriage contract, the marriage portion (<em>mahr</em>) becomes payable as a result of sexual intercourse. In conclusion, complete absence of certainty should not be considered as doubt (error?). Lack of knowledge whether the marriage contract has been concluded correctly also obviates the necessity to observe the waiting period (<em>iddah</em>). Likewise, certainty that the marriage contract has not been concluded correctly also obviates the necessity to observe the waiting period (<em>iddah</em>); in addition, the marriage portion (<em>mahr</em>) in principle constitutes a compensation for [the husband’s] sexual gratification. <em>هر گاه مرد در اثر اشتباه، زن بیگانه را  همسر شرعی خود بپندارد و با او آمیزش نماید، هم نسب شرعی شکل </em>می‏<em>گیرد و هم پس از کشف خلاف، عده ثابت می‏شود. این </em>اشتباه می‏تواند<em> ناشی از شبهه در موضوع یا شبهه در حکم باشد؛ ولی به هر حال معذوریت و نداشتن سوء نیت، فصل ممیز ماهیت شبهه است. وجود پراکندگی و عدم صراحت در ادله نقلی وطی شبهه، ابهامات متعددی در فروع فقهی آن به‌ جا گذاشته است که همگی ناظر به اشکال در ماهیت معذوریت و تعیین جایگاه اعتداد و مهر است. </em><br /> <em>در این نوشتار بر اساس متدلوژی استنباط فقهی و بهره‌مندی از محکمات اصولی، ثابت شده است که موارد تقصیر، مانع معذوریت است و اعتداد حق زوج شمرده می‌شود. موضوع مهر نیز وطی ناشی از عقد است. در نتیجه نباید مطلق عدم علم را محکوم به شبهه دانست. عدم آگاهی از انعقاد نکاح و نیز علم به منعقد نشدن نکاح، مانع  لزوم عده است؛ علاوه بر این، مهر اساساً عوض انتفاع از بُضع است.</em> https://flj.isu.ac.ir/article_40004_6f16fbb28f5e4ceb9243f7e2e4f0af04.pdf